Gecategoriseerd | Letteren, Opinie

Twee meisjes na de oorlog

Na jaren van gesleep van pension naar pension was er eindelijk die woning. Het voelde als een paradijs van licht na die duistere zolderkamers die pas na een vermoeiend trappenhuis bereikt werden. In dat heldere licht van die woning vonden ze elkaar. Het ene meisje was mijn zusje, het andere het buurmeisje. Gewoon twee meisjes in de jaren vijftig op een portiekwoning in een gewone Haagse straat. Ze hebben zich vastklampend aan de balustrade van het achterbalkon en in verwondering ver voorovergebogen, een glimp van elkaar opgevangen. Het buurmeisje was lang voor haar leeftijd. Allebei spillebenen zoals veel meisjes in die tijd hadden.

Omdat meisjes van ongeveer twaalf hun eerste hartsgeheimen die ze te delen hebben graag met meisjes van ongeveer twaalf delen, heeft toen het eerste gesprek plaatsgevonden. Een nog bedeesd aftasten met ingehouden stemgeluid en verlegen gebaartjes.

Dat de ontmoeting via het achterbalkon verliep viel te verklaren uit het zonderlinge feit dat het lange meisje om een mysterieuze reden nooit buiten speelde. Toen die schichtige ogen elkaar ontmoetten, wreed gescheiden door een bakstenen muur en een halfvergane kolenkast, moet er iets ontstaan zijn dat zo veel genegenheid opwekte dat het lange meisje en mijn zusje vriendinnen werden. Niet voor het leven, maar toch voor enkele jaren.

Dat er boven die vriendschap een schaduw hing wist alleen mijn zusje. De vader van het lange meisje was namelijk NSB’er geweest. Weliswaar leefden haar ouders gescheiden. Maar toch deden de buurtgenoten er alles aan om iedereen ervan te overtuigen dat er een NSB-verleden in dat huis spookte. Soms kwam er een man in plusfour op bezoek die dat verleden met zich meedroeg.

Dat het lange meisje niet op straat speelde vond waarschijnlijk verklaring in het verleden van de vader. Hoewel mijn zusje in het doorgangskamp Westerbork gezeten had en wist wat NSB betekende, vond ze geen reden de blikken van dat lange meisje, dat naar dat beetje contact met een leeftijdgenootje snakte, te weerstaan. En omdat mijn zusje nooit over Westerbork sprak, wist het lange meisje alleen maar dat mijn zusje een buurmeisje was dat misschien haar vriendin wilde worden.

Twee meisjes met een gekwelde ziel begonnen vanaf die tijd hartsgeheimen uit te wisselen die meisjes van ongeveer twaalf graag verborgen houden voor ongenode toehoorders. Eerst fluisterend maar geleidelijk uitbundiger.

Het was nog de tijd dat meisjes van ongeveer twaalf gebogen over de eettafel en onder het flauwe schijnsel van de hanglamp in hun poesiealbum lieve woordjes schreven en die met plakplaatjes omfloersten. En als het winter was, en die waren in die tijd streng, dan zaten ze aandachtig gekluisterd aan het Groot Winterboek, en bleven de contacten tussen het lange meisje en mijn zusje beperkt tot een paar voetstappen in de ongerepte sneeuw van de beide balkons. Naast dit kattengesluip was er nauwelijks meer dan wat er aan gerucht door de muur klonk.

Of de moeder van het lange meisje bij de bevrijding kaalgeschoren was door Nederlanders die eindelijk na vijf jaar passiviteit heldhaftig konden zijn, was niet bekend. Wat wel bekend was is dat het lange meisjes en mijn zusje zwegen over de dingen die ze ieder voor zich onaangenaam vonden. Een stilte die nooit doorbroken werd gedurende de periode dat ze vriendinnen waren.

Die zomer zag ik ze vaak over en weer en behendig als katten met hun spillebenen over de kolenkast en de bakstenen muur klauteren. Soms, als de zomer heel heet was, werd er een teil met koud water op het balkon gezet en werd er gesparteld en gekird dat het een lieve lust was. Soms ook waren er fluisterende gesprekken over onderwerpen die meisjes van ongeveer twaalf gebruikelijk met elkaar delen.

Het lange meisje was kunstzinnig. Ze zat op een school waar meisjes van ongeveer twaalf nog blokfluitles kregen. En soms kwam ze terug van school, behendig fietsend en manoeuvrerend met een vel tekenpapier waarop met voorzichtige streken een aquarel was vervaardigd. En pas na lang aandringen wilde ze het vol schroom laten zien.

Soms, als mijn zusje er even niet was, was ik aan haar zijde. Veel te klein voor zo’n vriendschap en steeds omhoogkijkend omdat ze zo lang was, gingen we eens samen de stad in. Daar, op de Kneuterdijk speelde tot ons beider genoegen het destijds in Den Haag beroemde duo straatmuzikanten dat in de crisistijd werkloos geworden was en om aan de armoede te ontsnappen met een piano op een bakfiets en een viool ernaast hun nering deden.

Toen, die middag klonken, ondanks dat de piano na al die jaren straatmuziek ontstemd was, de weelderige klanken van Franz Liszt. En nadat ze gezegd had dat hij haar lievelingscomponist was, liet het lange meisje zichtbaar ontdaan een muntje in het blikje van het duo vallen. Ondanks alles wat er ooit voorgevallen was, was er in ieder geval de passie voor muziek.

Op een dag vertrokken ze naar een andere buurt of stad. Waarschijnlijk om een nieuw leven op te bouwen in een omgeving waar niemand het verleden van de vader kende. Volkomen opgelost in het niets bleef het lange meisje nog slechts een herinnering. Maar soms zie ik ze weer, die twee meisjes met hun ingehouden uitbundigheid en het lenige geklauter over het rottende hout van de kolenkast en het wrede steen van de muur. Een scheidslijn in materie en emotie die ze voor even overwonnen voor een meisjesvriendschap.

Hits: 399
facebooktwittergoogle_plusmailby feather

7 reacties op “Twee meisjes na de oorlog”

  1. Cor Stoker zegt:

    Ja, helaas een waar verhaal, kinderen die moesten lijden omdat hun ouders of één ervan fout was geweest, NSB’r wat voor de oorlog een doodgewone partij was, bleek ineens gelijk te staan aan verraad.

    Vergeten werd dat men veelal zelf tijdens die donkere oorlogsjaren, gewoon zijn werk bleef doen in dienst van diezelfde vijand, maar na de bevrijding, kwam er een orgie van geweld, alle frustraties van de meelopers en stille zwijgers, kwamen ineens los en werden er afrekeningen gepresenteerd, ineens waren de zwijgers helden !!

    En zoals zo vaak bleken onschuldige kinderen, zij de kinderen die de rekening moesten betalen

  2. Philippine zegt:

    Heel mooi, ontroerend. Hartelijk dank.

  3. aussie zegt:

    Mooi geschreven Filantroop, ik werd er hier stil van.

  4. Rachel zegt:

    Wat een prachtig verhaal @Filantroop.
    Ik hoop dat het beide meisjes goed is gegaan in hun latere leven.
    Niet alleen uw zusje,maar ook het lange meisje dat een te zware last heeft meegekregen voor een 12 jarige.

  5. Filantroop zegt:

    @Rachel
    Over het buurmeisje weet ik het niet. Met mijn zusje verliep het niet altijd geheel naar wens.

  6. Rachel zegt:

    @ Filantroop

    Dan heb ik het toch niet goed geformuleerd en dat spijt me.

  7. Filantroop zegt:

    @Rachel
    Geen spijt nodig hoor. Hoe het met het buurmeisje vergaan is heb ik nooit kunnen achterhalen. Wel geprobeerd, maar haar nooit teruggevonden. Het is me wel blijven fascineren.

Trackbacks/Pingbacks


Laat een reactie achter


Het plaatsen van reacties gaat in overeenstemming met de huisetiquette.

Yom HaShoah, Holocaust Memorial Day

01 Helaas niet te embedden, maar onder deze link vindt u een documentaire van bijna een uur.
01

Voor de welvaart en het geluk van uw kinderen

Klont.Uit-de-EU-nu

Uit de Media

01 'Ik denk dat korpschef Gerard Bouman een beetje erg jokt' de belangrijkste politiebaas van Nederland wordt persoonlijk aangesproken op een intern delict van bijna de ergste soort, en hij weet naderhand niets over die vrouw: niet hoe ze heet, niet waar ze nu werkt, niet hoe het met haar gaat... Theodor Holman >>

01 The Critics of Islam Were Right: An Apology to Ayaan Hirsi Ali, Sam Harris, Bill Maher and Other So-Called Islamophobes Today I'm writing to say I'm sorry, I apologize, and I ask for your forgiveness. We who have blindly defended Islam and called you Islamophobes are tragically wrong. The Christian Post >>

01 Een machtige weduwe: Johanna Borski Een splinternieuw koninkrijk - en geen cent te makken. Zo staat Nederland er voor in 1814. Zij leent de koning het geld voor De Nederlandse Bank, zij investeert in de ontwikkeling van het spoor waar maar weinigen heil in zien. En ze wordt er steeds rijker mee - in tegenstelling tot de natie zelf, Documentaire, 50 min. >>

01 The Portugal Post – Het Grote Rob Hoogland Interview Ik ben niet rechts. Ik heb alleen een bloedhekel aan links. Nescio is mijn held. Iedereen heeft het altijd over de eerste zin van De uitvreter, maar lees de laatste bladzijde van dat verhaal maar eens. Tuur >>

01 Interview: Sam Van Rooy: ‘Filosofie als wapen tegen cynisme’ Om de twee dagen crasht mijn computer omdat er zoveel internetvensters met artikels openstaan. Het is ook mijn mediaverslaving die er toe leidt dat ik niet zo veel boeken kan lezen. Doorbraak >>

01 AZC-Alert brengt manifest uit tegen de asielindustrie Het platform AZC-Alert heeft een manifest (zie PDF) uitgebracht dat is toegespitst op de massale instroom van asielzoekers in Nederland. Rechts Actueel >>

01 Omvang christenslavernij onderschat De memoires van Europese slaven in islamitisch Noord-Afrika zijn lang afgedaan als ‘zielige verhalen’. In enkele gevallen is er zelfs opzichtig met cijfers gesjoemeld om het fenomeen te kunnen minimaliseren. HN >>

01 Banken weigeren niet alleen rare twitterjihadisten Barman John krijgt zijn loon altijd handje contantje. “Aan mijn lijf geen bankrekening,” grijnst hij sardonisch, “Die lui zijn niet te vertrouwen. Ja toch, niet dan?” TPO >>

01 Is an Islamic Reformation Possible? The profiled ex-Muslim Ayaan Hirsi Ali has launched a new book, “Heretic: Why Islam Needs a Reformation Now.” I have not yet had the opportunity to read this book. Instead, I will refer to her essay Why Islam Needs a Reformation, published on March 20, 2015 in The Wall Street Journal. Fjordman, GoV >> zie ook helemaal onderaan hier bij "uit de media"

01IJsland wil geldcreatie opnieuw het monopolie van zijn centrale bank maken De IJslandse regering heeft plannen om de creatie van geld uit de handen van commerciële banken te halen en het aan de centrale bank van het eiland toe te vertrouwen. Express >>

01Portret, Juffrouw 2000 Als vrouwelijke commandant van een zelf opgerichte groep was Van Tongeren een grote uitzondering in de door mannen gedomineerde wereld van het Nederlandse verzet in de Tweede Wereldoorlog. Harm Ede Botje, VN >>

01The U.N.’s War on Israel The United Nations is celebrating its 70th anniversary this year. It was intended to be a temple of peace, but this once great global body has been overrun by the repressive regimes that violate human rights and undermine international security. Ron Prosor, NYT >>

01Ayaan tegen de ketterpletters Maar ook in het sharia-hoofdstuk reikt ze zelf de argumenten aan die haar hoopvolle houding tegenspreken, zodat haar boek stilaan lijkt te handelen over de struikelstenen die elke hervorming juist onmogelijk maken. Doorbraak >>

Dit niet verwijderen s.v.p.

Cartoon

01

Schaakprobleem

Archief

Categorieën