Gecategoriseerd | Gezondheid

Slapeloosheid

Mijn leven lang heb ik moeite gehad om in slaap te komen. Vroeger was dat erger dan nu. Ik heb het geaccepteerd dat ik een nachtdier ben, dat tegen de avond in zijn element komt en pas tegen de ochtend de slaap kan vatten en heb mijn leven ernaar in kunnen richten. Dat was zo omstreeks op mijn dertigste niet zo, toen mijn werk vereiste, dat ik overdag in touw was. Waarschijnlijk heb ik toen ooit mijn slapeloosheid proberen te genezen door het een keer te forceren, want bij het opruimen van wat oude papieren trof ik  een aantekening uit die tijd als volgt:

Verschijnselen na 72 uur waken:

Bijna alles vergeten korte termijngeheugen

lichtflitsen en scchaduwen om me heen

moeite met blik focussen

Moeite met gedachten formuleren

Motorische onmacht in routinehandelingen. Slechte oog-handcoördinatie

Neiging tot stoten en struikelen

Gelijkmoedigheid. Indrukken maken geen emotionele indrukken. Een gevoel val kalme euforie.

Het gevoel omringd te zijn door (bewegingen van) andere wezens. Het net niet zien van gestalten buiten het blikveld, het net niet horen van stemmen.

Praten en schertsen tegen mezelf

Besluiten om te gaan slapen en dan allerleid dingen gaan doen. Heen en weer lopen

Als ik een geluid maak,het gevoel dat een deel van me sliep en door dat geluid wakker wordt.

Een wegglijdend gevoel

Vervreemding bij vlagen.

Wat leer ik van zo’n lijst? Dat mijn handschrift nog net zo ongelijkmatig was als anders en de observaties net zo rationeel. Ook dat een mens vrij lang zonder slaap kan, hoewel men dan zeker niet op de top van zijn kunnen staat en geen gevaarlijke of moeilijke dingen moet gaan doen zoals autorijden of en horloge repareren.

Ik raad niemand aan om dit experiment te herhalen. Het is m.i. niet van gevaar ontbloot. Niet zozeer het lange waken op zich, maar het lange slapen daarna. Ik heb mijn redenen om dat te vermoeden.

Ik wens iedereen iedere nacht een goede nachtrust toe.

 

 

 

 

 

 

 

 

Hits: 381
facebooktwittergoogle_plusmailby feather

18 reacties op “Slapeloosheid”

  1. Jan zegt:

    Je bent niet de enige die slecht slaapt. Zeven jaar terug liep ik langs een paar luidsprekers die op de Dam stonden opgesteld. Op dat moment begon iemand iemand in de microfoon te schreeuwen terwijl de versterker op straaljagerniveau stond. Gevolg: kapot gesprongen bloedvaten in het middenoor. Ik dacht de eerste maanden dat ik krankzinnig zou worden vanwege de nonstop geluiden in mijn hoofd, bijna rijp voor een gesticht: ruis, knetterend vuurwerk, fluittonen, pulserende geluiden, fantoomgeluiden als een tikkende klok, spiraalveren die uit elkaar getrokken worden en weer in elkaar schieten, ritselend plasticpapier. Het wisselt af. Vroeger beheerste het mij, nu niet meer, maar er zijn dagen en nachten dat het een hel is is mijn hoofd, zoals afgelopen nacht. Als ik het druk heb voel ik een schele hoofdpijn opkomen en wordt misselijk. gelukkig nog nooit tijdens mijn werk gebeurt maar af en toe zit ik op de grens. Kortom, 24 uur per dag herrie, soms, heel af en toe is het bijna, om onbegrijpelijke reden stil.

  2. D. G. Neree zegt:

    Potverdorie, dat klinkt niet fijn. Is het met de jaren ook minder geworden? Mijn moeder had voortdurend een ruis in haar oor. Ze zegt dat het over gegaan is toen ze aan het strand is gaan wonen, door het voortdurende geruis van de branding.

  3. aussie zegt:

    Als ik dat zo lees D.G.Neree, dan vraag ik me af of je er niet aan onderdoor gegaan bent. Het immuun systeem breekt volkomen af. Slapeloosheid kan heel ernstige gevolgen hebben.
    Ik heb een vraag: ben je wel eens met vakantie geweest? En zo ja, kon je toen wel slapen of makkelijker in slaap komen? Een heel andere lucht, sfeer en omgeving, bevoorbeeld in de natuur, strand, bos, bergland zouden een invloed kunnen hebben op een verbeterd patroon.
    Ik begrijp dat het een heel vervelende toestand is, vooral als je in je eentje bent.
    Jan, wat een vreselijke ervaring met blijvende gevolgen. En kan er niets aan gedaan worden? Ik heb sowieso al een gruwelijke hekel aan tikkende klokken, die krijgen dan een klap of ik haal ze weg en dan is de rust weergekeerd, maar als je dat niet kunt doen moet hell zijn. Sterkte er mee.

  4. Jan zegt:

    @D. G. Neree zegt:
    8 mei 2012 om 10:18

    Nee, het zal nooit meer overgaan. De bloedvaten in het middenoor zijn zwaar beschadigd. Dit is geconstateerd via een MRI-scan. Het bloed dat langs de beschadigde wanden van de bloedvaten stroomt veroorzaakt de geluiden en de geluiden zelf weer die merkwaardige fantoomgeluiden, zoals een tikkende klok die eens een half jaar weg was, maar terug is gekomen.
    Maanden nadat het was gebeurd kwam er een vreselijke pijn in mijn trommelvlies dat langzaam wegtrok naar de randen en zich vervolgens, weer maanden later midden op het trommelvlies concentreerde. Daarbij kwam dat ik het gevoel had dat er een dikke breinaald van oor tot in mijn keel liep en wat een heel koud gevoel gaf, alsof er ijs doorheen liep.
    De dagen nadat het was gebeurd, dacht ik dat ik in een gekkenhuis zou belanden. Ik vloog bijna tegen de muren op van ellende en lag al vroeg in de avond doodziek in bed. Overal herrie en dan zo erg dat ik dacht dat iemand bijvoorbeeld papier achter mijn rug kapot scheurde. Bepaalde tonen hoor ik niet meer, ander hoorde ik nadat het was gebeurd wel en dat waren tonen die weer niemand hoorde. Overal waar ik kwam en een alarminstallatie aan stond kon ik dat horen. Een erg hoge pieptoon bij winkels en gebouwen, maar dat is nu weg.
    Ik was zo ziek van de herrie in het begin dat ik nauwelijks meer at. Een hap en ik zat te kokhalsen of de gedachte aan eten alleen al. Ben kilo’s afgevallen. Had voortdurend maagpijn. Het heeft heel lang geduurd voor ik weer een beetje tot mijzelf kwam. Als de herrie te gek wordt neem ik een slaaptablet zodat ik wat beter slaap. Veel van die dingen krijg ik niet want de arts zie dat een derde van patiënten zoals ik uiteindelijk zelfmoord pleegt. Op ieder recept niet meer dan 7. (Kun je nagaan hoe duur mijn dood zou worden als ik €9 per recept zou moeten betalen zoals Rutte wilde)

  5. Filantroop zegt:

    Een gerucht vanuit de rimboe door de Filantroop.

    Allereerst een teken van medeleven met Jan. En een vriendelijke groet aan mijn collega D.G.Neree, de trouwe reagant Aussie en de groeiende schare vaste lezers.

    En terwijl Ik dit aan het tablet toevertrouw wandelt net een teek over mijn rechterhand. Het gaat trouwens regenen en dus snel mijn tablet terug in de rugzak en mijn blik weer richting bosrand turend.

  6. Cor Stoker zegt:

    Vanwege het nonchalant omgaan met geluid van machines bespaar ik mezelf nu een dure HiFi stereo, hoor ik een constant geluid als het ruizen zoals hiervoor al door D.G.Neree vermeld en heb ik moeite met het vernemen van vrouwenstemmen, hetgeen weer een zege kan zijn (lol)

    Roofbouw, door slecht slapen, te weinig, soms maar 1 a 2 hazenslaapje’s per nacht van hoogtens 1 uur en dat 6 dagen in de week om zo de zondag bewusteloos door te brengen, is ook niet bevorderlijk voor een gezonde oude dag, je bent jong, wilt vooruit komen, pleegt moedwillig roofbouw en oeps ineens ben je op, afgeschreven, finito einde verhaal, dus mij hoor je niet klagen, was een vrijwillige keuze, niet de slimste maar het is wel zo.

  7. MDV zegt:

    Dat klinkt wel heel heftig Jan. Ik heb ook nu iets langer dan een jaar last van oorsuizen. Dat is omdat mijn trommelvliezen niet meer op de juiste plek zitten. De dokter verzekerde mij dat het geen gevolg van herrie kon zijn, maar over wat er dan wel aan de hand was tastte zij in het duister. Heb wel medicijnen gehad, werkte een beetje. Het is te herstellen met een operatie, maar dat is een ernstigere ingreep dan ik het waard vind.

    Slaapproblemen krijg ik er eigenlijk niet meer van. Echt een nachtmens ben ik ook niet, ik kan eigenlijk alleen maar slapen als het donker is. Een ochtendmens ben ik wel. Ik heb een veel grotere hekel aan laat opstaan dan an vroeg naar bed gaan. Ik ben op m’n best tussen 07:00 en 11:00, daarna kakt het allemaal wat in en tussen 18:00 en 23:00 leef ik weer een beetje op.

    Wat mij vaak gebeurt als ik probeer te slapen is dat ik enorme vlagen van begeestering krijg. Opeens schieten me allemaal verhalen, muziekstukken, ideeën en ga zo maar door te binnen. Dit is meestal het punt waarop ik bijna in slaap val en het dus te laat is om het licht aan te doen en alles even neer te pennen. De volgende ochtend ben ik alles meestal kwijt of kan ik het in ieder geval niet meer vertalen naar woord of muziek, en in het droevigste geval realiseer ik me dat het eigenlijk niet zo geniaal was als ik de nacht daarvoor dacht (waarschijnlijk omdat ik het me slecht herinner). Ik hoor wel eens dat mensen dit effect krijgen van drugs, maar ik krijg het vaak als ik gewoon probeer te slapen. Ben ik de enige?

  8. Jan zegt:

    MDV zegt:
    9 mei 2012 om 11:04

    Aangezien ik hooikoorts heb slik ik medicijnen om het gesnotter, de jeukende ogen te onderdrukken. Ooit heb ik eens een zogenaamd ‘natuurlijk medicijn’ gebruikt. Dat moest je voor het slapen gaan innemen. Wat er in zat weet ik niet, maar ik kreeg werkelijk de gekste (altijd dezelfde) nachtmerrie/hallucinatie: na een uur werd ik wakker en hoewel het pikdonker was in de slaapkamer kon ik alles zien, alsof er een lamp aan was. Een paar meter van mijn bed stond een groepje mensen mij aan te staren. Het merkwaardige was dat als ik het licht aan deed de figuren weg waren. Ik kreeg er hartkloppingen van en schrok vreselijk toen ik hen zag, wist echter wel dat het een droom/nachtmerrie was. De eerste keer dat mij dat overkwam wist ik niet waardoor het kwam. Later, na een keer of drie, besefte ik dat het daat hooikoort’medicijn’ moest zijn, dat ik regelrecht door de gootsteen heb gespoeld. De paar keer dat ik het weer innam kreeg ik namelijk dezelfde nachtmerrie terug.

  9. Jan zegt:

    @Filantroop zegt:
    8 mei 2012 om 19:51

    En ik maar denken dat jij gewapend de binnenlanden intrekt met pijl en boog ipv met met ipad die satellietverbinding heeft.

  10. D. G. Neree zegt:

    Tjongejonge, ik ben met mijn chronische slapeloosheid nog goed af geloof ik. Jan, is er helemaal niets aan te doen? Misschien een geniale K, N & O-arts in Amerika of zo? Ik zou misschien nog liever doof zijn dan voortdurend lawaai en pijn.

    MDV, misschien kun je een casetterecorder o.i.d. naast je bed bij de hand houden om ideeën in te spreken of een basisritme + melodie. Vooral het ritme is belangrijk, want daar staat of valt je idee mee en het is de ‘drager’ van de melodie en de rest. Op het moment van in slaap vallen zit het bewustzijn op de grens van slaap- en waakbewustzijn en het is dan of er een deur opengaat waardoor de ‘droomgeluiden en -gezichten’ al hoorbaar en zichtbaar worden.

    Veel ontdekkingen en creaties ontstaan i.d.d. op die grens, bijvoorbeeld het bekende voorbeeld van de ontdekker van de structuur van de benzeenring.
    http://nl.wikipedia.org/wiki/Benzeenring
    Ik denk dat meditatie iets dergelijks is. Het rumoer en de indringende stem van het waakbewustzijn komen tot rust (als het goed is) en de ‘stille stem’ wordt dan gehoord.

    Aan de andere kant volgen waakbewustzijn en droombewustzijn om het zo maar te noemen, volstrekt andere wetten en wat in de halfslaap of meditatieve toestand ervaren wordt als een openbaring kan in het licht van de ‘waaklogica’ triviaal of volstrekt onmogelijk zijn.

    Maar wie weet? De ontdekker van de benzeenring dankte aan zijn dagdroom de Nobelprijs, meen ik. En misschien zijn kunstenaars en uitvinders meer in contact met het onderbewuste dan de doorsnee mensen.

  11. D. G. Neree zegt:

    MDV, weet je nog hoe dat medicijn heette? Niet dat ik het ga nemen hoor, ik heb al genoeg ‘droomgedoe’ van mezelf. :) Gewoon uit interesse.

  12. Jan zegt:

    @ D. G. Neree zegt:
    9 mei 2012 om 12:09

    (Ik hoef vandaag geen les te geven en dus kan ik een beetje kwebbelen op het blog en tussendoor de proefwerken nakijken en de volgende klaarleggen voor morgen en vrijdag)

    Nee, doof zijn lijkt mij erger dan wat ik heb. Zoals ik schreef is het soms door onverklaarbare oorzaak bijna stil en als ik dan buiten ben op de fiets heb ik nergens last van. Er valt ook niets aan te doen met tegengeluid. Dat kan als je last hebt van één bepaald geluid. Bij mij varieert het van dag tot dag en daarom valt er niets tegen te doen. De ene keer suizen, dan weer een knetteren alsof sterretjesvuurwerk afgestoken wordt, een andere keer alsof ergens gas uit een buis stroomt (irritant scherp), dan weer een schurend geluid (is minder erg geworden) maar dat ging gepaard met een raar soort deinend geluid alsof spiraalveren uit elkaar schoten en weer in elkaar, gebeurde bij iedere stap die ik zette.

    In het AMC kwam ik veel mensen tegen die doof waren/zijn. Zij wilden dus per sé iets horen. Hadden een klein doosje achter het oor, daaruit een draadje dat weer naar een bepaald deel van het oor ging. Ook was iets in de schedel bij het oor gezet (operatief)

    In Nederland worden geen gehoorzenuwen doorgesneden. Heb het wel overwogen in het begin maar ik las dat dit alleen in de VS gedaan wordt en dan nog heel af en toe. De reden is dat nooit met 100% zekerheid gezegd kan worden dat het geluid dan weg is. Je bent dus dan nog verder van huis als de geluiden nog in je hoofd zitten.

    En dan te bedenken dat de veroorzaker(s) een Israëlhater was, want dit ongeluk overkwam mij toen ik de Dam wilde oversteken waar een demonstratie tegen Israël aan de gang was. Ik had er beter met een boog omheen kunnen gaan (zegt men altijd achteraf) alsof zj de pest hadden want het was echt uitschot (Hedy d’Ancona zag ik ook lopen en Meulenbelt en Harry Hamas, de notoire Jodenhaters en vrienden van Hamas)

  13. D. G. Neree zegt:

    Zo zie je dat neo-linkse activistische propaganda meer kapot maakt dan je lief is.

  14. aussie zegt:

    Jan, ik ben erg onder de indruk van hetgeen jij schrijft en hoe je jouw situatie beschrijft. Ik wilde even ingaan op die mensen die je tegen kwam in het AMC ( ik weet niet wat dat is ). Zij waren doof en wilden per se wat horen. Hieruit blijkt dat doof zijn een persoonlijke ervaring is.
    Mijn vader was altijd al min of meer doof aan een oor door dyphteria, welke hij als kind heeft gehad, maar het gehoor in het andere oor werd op een nacht beschadigd door een kleine stroke. Zijn gehoorzenuw was “geknapt” of wat er dan met een zenuw kan gebeuren. Maar waar het nu om gaat is dat hij zei dat hij ondanks dat hij doof was altijd van alles hoorde en dat was zeer storend. Het was een ruisen, bonken, knetteren, net als de symptomen die jij beschrijft. Een zenuw is een heel lang en vertakkend ding. Het gekke is dat we geluiden opvangen op de eardrum en via het mechanisme in het inwendige oor door de zenuw naar de hersenen worden overgebracht en daar worden waargenomen. Welk geluid “hoort” de dove dan en als het gehoor orgaan niet meer werkt, hoe kun je het dan gewaar worden in de hersenen? Als het fantoom geluiden zijn zitten die al “vast” in de hersenen, maar de geluiden die waargenomen werden, zoals van het ruisen van het bloed bv. waren immers nieuwe gewaarwordingen?
    Inderdaad hoorden we van mensen die zelfmoord hadden gepleegd nadat ze doof geworden waren, omdat ze helemaal gek van die geluiden werden. Mijn vader echter heeft er 8 jaar mee geleefd, zonder gek te worden. Maar de wereld om hem heen verdween langzamerhand, familie en vrienden vielen af, omdat communicatie heel moeizaam was. Men had geen tijd voor hem.
    Je kunt beter maar niet totaal doof worden, want een complete stilte is er toch niet. Maar Jan als ik lees wat die mensen tegen jou zeiden, dan zijn er dus verschillende manieren van doofheid.
    Ik hoop toch voor jou dat er verbetering in kan komen, de natuur staat voor niets en het lichaam wil zichzelf ook herstellen. De tijd zal het leren. Helaas ben je al 7 jaar hiermee aan het tobben, wat voor jou misschien de hoop heeft doen zakken.
    Ik zou ook zeker nooit een gehoorzenuw door laten snijden.
    Ook ik ben benieuwd naar dat “natuurlijke” middel dat je tegen de hooikoorts kreeg. Zo te horen waren het hallucinering paddestoelen.

  15. Jan zegt:

    @aussie zegt:
    10 mei 2012 om 15:15

    Degene die zo’n klein ‘doosje’ achter bij het oor hebben hadden geen complete gehoorbeschadiging. De verbinding gehoor en naar een deel van de hersenen zorgt er voor dat zij een beetje geluid horen. Niet iedereen kan geholpen worden heb ik begrepen als een deel van de hersenen beschadigd is of de gehoorzenuw kapot is.

    Omdat ik hooikoorts heb raakt mijn gehoorgang van het oor met de beschadigde bloedvaten in de loop van het jaar verstopt. Als ik er voor naar de huisarts moet om te laten uitspuiten, olie ik dat oor eerst wat tot gevolg heeft dat de gehoorgang uiteindelijk potdicht zit en ik nauwelijks meer iets hoor. Daarom moet ik er niet aan denken dat ik niets meer met dat oor zou kunnen horen (de zenuw door laten snijden). Dat tijdelijk verstopte oor geeft een vreselijk akelig gevoel, iets opgepropts, totaal potdicht iets. Liever dus al die rotgeluiden ofwel geluidschizofrenie, zoals ik het noem. Ik denk dat verlies van gehoor net zo erg is als verlies van reuk. Iemand die dit overkomt wordt uiteindelijk zwaar depressief, las ik eens. Niets blijkt dan ook meer te smaken. Nog afgezien van het feit dat niet kunnen ruiken gevaarlijk is.

    Dat ruisen hoor ik zo goed omdat de kapotte bloedvaten in het middenoor zitten.

    Dat is erg rot voor je vader dat anderen uiteindelijk geen tijd voor hem hebben of zeggen dat zij dat niet hebben.
    In een van mijn klassen zit een meisje dat ca.35% hoort en aan wie ik extra aandacht besteed. In die klas heb ik voor dat uur ook een tolk die in gebarentaal doorgeeft wat ik zeg, zit naast mij. Dat meisje heeft het voordeel bij een luistertoets dat zij dan de uitgeschreven tekst krijgt, kan dus ‘stiekem’ even in de herhaling gaan als zij wil weten wat in de (gesproken) tekst werd gezegd.

    Wat voor ‘anti-hooikoortsdrank’ ik heb gehad weet ik niet (is al ruim 30 jaar terug). Heb het in Amsterdam gehaald bij een kruidenwinkel die nog steeds bestaat: Jacob Hooy, op de Nieuwmarkt in Amsterdam.

  16. aussie zegt:

    Dank voor al je antwoorden Jan. Mijn vader had de optie een operatie te laten doen destijds, maar gezien zijn leeftijd heeft hij er tegen besloten, ook omdat je nooit een garantie krijgt dat het goed zal aflopen. Hij had het voordeel dat hij altijd veel spelletjes en cryptogrammen deed, dus als je even het onderwerp aanwees of opschreef kon hij met een paar woorden die hij met liplezen zag al begrijpen wat je zei. Met zijn dochters had hij geen enkel probleem. Maar anderen wilden niet face to face met hem praten, omdat ze gewoon niet dachten aan zijn handicap. Enfin, dat is al weer lang geleden.
    Interessant dat je het verlies van het reukorgaan noemde. Ik kende een vrouwtje die zonder deze functie geboren was. Ze was moeder en moest natuurlijk ook eten op tafel zetten. Inderdaad kon ze niets proeven, behalve zuur, zoet, bitter en zout en liet vaak iemand proeven. Maar gevaarlijk is het wel, want je moet constant om je heen kijken of er geen vuur, gas of chemische stoffen dreigen om van bedorven eten of een vuile luier maar niet te spreken. Maar ze is verder niet depressief en een gezellige grootmoeder geworden. Misschien als je eerst wel deze capaciteit gehad hebt en het daarna moet missen dat het veel erger voor je is.
    Toch denk ik dat het niet te vergelijken is met het verlies of storing in het gehoor. Immers zul jij ook wel weten dat je bij een erge verkoudheid of allergie je inderdaad “dicht” zit en dan niets kunt ruiken, hetgeen samen gaat met proeven.
    Is de beschadiging eigenlijk aan beide kanten of in een oor Jan?
    Wat denk je, zou dat anti hooikoortsdrankje misschien een verkeerde sterkte hebben gehad, of de voorgeschreven dosering fout geweest? Vaak hebben die alternatieve of homeopathische winkeltjes best goede middellen. Maar een mens kan fouten maken. Ben je eigenlijk terug naar Jacob Hooy geweest destijds om je te beklagen? Sorry voor de vele vragen…

  17. Jan zegt:

    @aussie zegt:
    11 mei 2012 om 15:26

    Alleen rechts.
    Jacob Hooy had nog nooit iemand gehad met dezelfde visioenen en nachtmerries die voorkwamen uit dat ‘vegetarisch drankje ‘tegen hooikoorts.

  18. N.O.Brains zegt:

    Jan, dat doorsnijden werkt niet altijd. Ik had enkele jaren geleden een heel grote brughoektumor zodat ze ook mijn linker gehoorzenuw hebben moeten verwijderen. Toch hoor ik met dat oor nog steeds geluiden, vooral sirenes. Erg lastig als je in de auto zit.

    Als je niet kunt slapen een of twee blokjes Cotê d’or chocolade, maar dan wel puur of noir. Werkt bij mij prima. (sorry voor de reclame maar dat is de enige die werkt).

Trackbacks/Pingbacks


Laat een reactie achter


Het plaatsen van reacties gaat in overeenstemming met de huisetiquette.

Theo van Gogh bedankt

Cartoon (even met je muis er op stampen voor groter)

B0QRU76CAAAIUdW

Voor de welvaart en het geluk van uw kinderen

Klont.Uit-de-EU-nu

Vereerd (clique voor groter)

11

Dit niet verwijderen s.v.p.

schaakprobleem

Categorieën