Gecategoriseerd | Natuur, Satire

De grote liefde en de blauwtjes

De liefde, de smeulende in lichtelaaie zettende en alles verterende grote liefde is slechts voor de mens voorbehouden. Soms jubelend als de boven nevelend grasland hoger en hoger stijgende veldleeuwerik. Soms dodelijk als bij Tristan en Isolde, Romeo en Julia en de lamenterende Dido, alvorens ze voor de dood kiest. En zelfs John Everet Millais kon het niet over z’n hart verkrijgen de droeve Ophelia uit Hamlet, drijvend in haar zinloze dood uit zijn visioenen voor ons tevoorschijn te schilderen.

Hoe vaak liepen we als mens geen blauwtje bij de door ons te hooggespannen liefdesverwachtingen? Want de liefde moet van twee kanten komen, maar soms waren we te zelfzuchtig in te zien dat die slechts van een kant kwam. En juist op het moment dat denkbeeldige vlinders onze buik sarden zodat we ons doodongelukkig voelden als die pijnigende liefde niet beantwoord zou worden, knalde die deur tegen onze neus.

Nee, dan hebben de blauwtjes het heel wat makkelijker. Zo in de hitte van de zinderende zon dartelen die schijnbaar dromerig rond boven de bloemenweelde van een wild veld, prachtig detonerend tegen een overdaad van groen en geel, zodat ze hoe nietig ze ook zijn meteen opvallen.

En het enige waar ze op moeten letten is de eigen soort. Want je hebt verschillende soorten blauwtjes die genetisch niet zomaar als Ying en Yang op elkaar passen. Soort zoekt soort dus. En als ze daarin geslaagd zijn dan is het meteen raak. Geen “o, wat je ben je mooi.” Geen door een plagerige parfum aangejaagd lokmiddel. Niet eerst een kappertje en nagelstudio bezocht. En al helemaal geen vlotte babbel die het meisje wel even platpraat.

Nee, het enige dat belangrijk is, is dat het kopje op de schotel past. Dus van hetzelfde soort Delfts Blauw is. En dus vond een icarusblauwtje een icarusblauwinnetje om de voortgang van de soort eens even lekker te consolideren. Of dat net zo “lekker” voelt als bij de mens, valt echter te betwijfelen.

De seks bij vlinders valt in verhouding tot wat kunstenaars, dichters en componisten aan lyriek de vlinders toedichten, ernstig tegen. Met het achterwerk naar elkaar toe gericht en elkaar tijdens het hoge genot niet eens gadeslaand, geven ze zich over aan hun driften. En ze bezingen elkaar tijdens die daad de oren niet van de kop. Geen bombastisch koper van Wagner. Geen sidderende violen van Mahler. Geen Franse frivoliteit van Debussy. Nee, het is zoiets als tanken bij Shell. Maar dan zonder te betalen weg.

Of het standje voorkomt in de Kamasutra weet ik eerlijk gezegd niet. Mocht dat zo zijn dan heeft dit paartje daar nimmer kennis van genomen, want het blijft niet alleen in gebreke op het gebied van de romantiek, maar kan evenmin lezen en obscene plaatjes interpreteren en nadoen.

Dat alles leidt tot de vraag, waar vlinders als het icarusblauwtje hun bestaansrecht aan ontlenen. Al filosoferend kom ik bij deze prangende vraag tot slechts een oordeel. De verfraaiing en veraangenaming van het menselijke bestaan met een ultramarijnblauwe pracht die de mens noopt  tot frivoliteit en verheven dichtkunst. Maar sneu voor ze, zelf zijn ze calvinistisch tot in de naad, want wat de mens toch het aller-lekkerst vindt weigeren ze demonstratief kont-aan-kont onder ogen te komen. Voor deze dieren dus geen fraaie werken van Félicien Rops, wiens Pornokrates zo wuft de header van DVC siert.

 

 

 

 

Hits: 278

13 reacties op “De grote liefde en de blauwtjes”

  1. Aegolius cs zegt:

    @ Flindertroop

    Uw onovertroffen “natuurlijke” lyriek, ook over dagvlinders…….. Het louter functioneel gedrag zonder de “ziekte” als verliefdheid: iets zien dat er niet is. In vele gevallen een soort luchtspiegeling waarna al snel de ontgoocheling intreedt.
    In dat geval zijn “nachtvlinders” gemakkelijker, behalve als het meent ’n bekend persoon diensten te hebben bewezen. Ook heel aards en soms zichtbaar.

  2. Ron zegt:

    De hoogste vorm van liefde is de platonische, de rest is lust.

  3. Piet Klont zegt:

    Voor Troop, onze onvolprezen Vlindervinder:

    Je schildert met woorden.
    Dat is voor weinigen weggelegd.
    Prachtig.

    Minder prachtig is de nooit opgehelderde moord op de Limburgse Nicky Verstappen, waarover Rowwen Heze zong…’Vlinder’.

  4. Hans den Hollander zegt:

    Het is inderdaad opmerkelijk dat een icarusblauwtje op feilloze wijze een icarusblauwinntje kiest en paait, en niet zijn aandacht aan de gracelijke, gehakkelde aurelia verdoet. In de grote mensenwereld is er wel een gebaarde geestelijke leider geweest die de mannelijke driften op een bepaald gehoornd diersoort uitgeleefd, via allerlei kromme redeneringen heeft trachten goed te praten. Dit heeft uiteraard veel kritiek opgeleverd en daarop werd helaas op zeer gewelddadige wijze gereageerd door een volgeling van die leider. Nu, na zoveel jaar, is het wel duidelijk dat hier niet de natuurlijke gang van zaken werd gevolgd en dat de betrokkenen er goed aan zouden doen zich aan de wet van Moeder Natuur te houden.

  5. Ko Lumbus zegt:

    Beetje flauw om nu na onze Klont met ‘verdronken vlinder’ van B. de Groot aan te komen zetten.
    Trouwens, ook in popmuziek is de invloed van Ophelia terug te zien. Zoals in een clipje bij ‘Where the wild roses grow’ van Nick Cave en Kylie Minogue.
    Ter bezinging van een grote liefde doe ik er maar een ander clipje bij.

    http://www.youtube.com/watch?v=c4-cyYvCW8I&feature=related

  6. Ko Lumbus zegt:

    Oké, hier dan maar.

  7. Philippine zegt:

    Hoe kwam het schilderij Ophelia tot stand?

    Lees dit in onderstaande Wikipedia onder Model.

    http://nl.wikipedia.org/wiki/Elizabeth_Siddal

  8. Aegolius cs zegt:

    Ook een kunstenaar heeft inspiratie nodig en zij (Elizabeth Siddal) voldeed daar boven verwachting aan………….

    Ik vraag me af hoe ze de vijver hebben kunnen verwarmen………?

  9. Aegolius cs zegt:

    Beste Philippine,
    Laat me maar kletsen. Ik zit vandaag[?] wat dwarsgebakken in elkaar.

  10. Aegolius cs zegt:

    Ik heb vlinders in mijn buik:

    Ach, redactie: vergeef me.

    Mag ikzelf voorstellen: ban of crucifixion? Een ban lijkt me onoverkomelijk.

  11. Aegolius cs zegt:

    Naar aanleiding van de kop wil ik melden nooit een blauwtje te hebben opgelopen. Zoals in het artikel beschreven was het eerste contact, het zullen de ogen zijn geweest… in 1967 en ja: tot heden verenigd. Over lief en leed? Was niet de moeite en onmogelijk ’n kwart A4tje te vullen. Het is hoe beiden bereid zijn dat in te vullen.

  12. Ko Lumbus zegt:

    Zeker en vast een links meisje, destijds in de sixties, Aegolius. ;)

Trackbacks/Pingbacks


Laat een reactie achter


Het plaatsen van reacties gaat in overeenstemming met de huisetiquette.

Marine Le Pen: boodschap aan de Brusselaars

Die Wallstraße is net even wat anders dan Wall Street

Wallstraße

Het citaat:

spreukaandewand

Dit niet verwijderen s.v.p.

Categorieën